Tea Stories

‘Ένα φακελάκι τσαγιού γίνεται πηγή έμπνευσης για την τέχνη

Το πως μπορεί ένας δημιουργικός άνθρωπος να βρει έναυσμα, να εμπνευστεί, είναι κάτι το πραγματικά μοναδικό. Η Γαλλίδα καλλιτέχνης Laure Prouvost που βρίσκεται στο Λονδίνο και μεταξύ άλλων έχει κάνει εκθέσεις στο Palais de Tokyo στο Παρίσι, στο Bass στο Miami, και τη Biennale της Βενετίας, εξήγησε το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στην δουλειά αλλά και τη ζωή της ένα φακελάκι τσαγιού, το οποίο χρησιμοποιήθηκε 15 ολόκληρα χρόνια πριν!
“Ο παππούς μου συνήθιζε να χρησιμοποιεί φακελάκια με τσάι και ύστερα να τα στεγνώνει πάνω στη σόμπα ώστε να τα επαναχρησιμοποιήσει. Κάποιες φορές μάζευε 4-5 ταυτόχρονα. Αλλά αυτό που έχω κρατήσει έχει κάτι ιδιαίτερο, η γιαγιά μου το είχε χρησιμοποιήσει μέσα στο μπάνιο της. Αφού τα φακελάκια είχαν χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές και είχαν πια χάσει τη γεύση τους, εκείνη τα χρησιμοποιούσε ρίχνοντάς τα μέσα στο νερό όταν έκανε μπάνιο και διασκέδαζε με το χρώμα και τη μυρωδιά, σαν να ήταν αιθέρια έλαια. Το συγκεκριμένο φακελάκι το φύλαξα σε ένα μικρό κουτί σαν ένα ενθύμιο της ζωής των παππούδων μου”.

 

“Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μου έχει να κάνει με το τσάι. Ένα από τα videos που έχω δημιουργήσει ονομάζεται “Wantee” και στην ουσία πρόκειται για το όνομα που έδινε ο φίλος του παππού μου, Kurt Schwitters, στην γυναίκα του επειδή εκείνη συνεχώς τον ρωτούσε “Do you want tea?”

https://www.newarteditions.com/laure-prouvost-wantee/

Κάποτε έδειξα το φακελάκι τσαγιού σε μια έκθεση πάνω σε μια σόμπα. Ηταν σαν κάτι το σπιτικό να γίνεται κομμάτι του δημόσιου χώρου. Ο κόσμος μπερδευόταν και νόμιζαν πως κάποιος υπάλληλος της gallery το άφησε εκεί κατά λάθος. Ήταν δύσκολο να το εντοπίσει κανείς, αλλά αμέσως μόλις κάποιος το παρατηρούσε αμέσως αναρωτιόταν “τι κάνει εκεί”;

Μου αρέσει να ασχολούμαι με μικρά πράγματα που διαρκώς βρίσκονται γύρω μας αλλά σπανίως τα παρατηρούμε ουσιαστικά, έτσι τους δίνω μια “μαγική σημασία”. Ένα φακελάκι τσαγιού δημιουργείται για να πεταχτεί κάποια στιγμή και αυτό σε συνδυασμό με την ιστορία των παππούδων μου με έκανε να αναρωτηθώ το πόσο καταναλώνουμε. Μου αρέσει να επικεντρώνομαι σε κάτι που διαφορετικά δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον και καμία αξία. Ειδικά όμως η ιστορία του τσαγιού είναι πολύ περίπλοκη αν σκεφτεί κανείς την ιστορία, τον αποικισμό, την μετανάστευση, τους πολέμους…

Στην Γαλλία από όπου κατάγομαι δεν πίνουμε και πολύ τσάι. Στο Λονδίνο όπου ζω σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, το τσάι κυριαρχεί και υπάρχει και η κατάλληλη ερώτηση που το συνοδεύει “Would you like a cup of tea?”. Ουσιαστικά είναι η πρώτη ερώτηση που κάνει κανείς μόλις κάποιος τον επισκέπτεται. Ζώντας εδώ έχω πιεί πολύ τσάι. Στην ουσία νιώθω ότι κανείς γίνεται ό,τι τον περιβάλλει καθημερινά, κάποιες φορές νιώθω σαν να μαι η ίδια ένα φακελάκι τσαγιού.

Σχολιάστε